Areopag na wzgórzu Wigierskim

Żyjemy w ciekawych czasach, czasach zmiany:
Domu Pracy Twórczej w Wigrach
zwać się będzie:
WIGIERSKI AREOPAG NOWEJ EWANGELIZACJI

Czym był Areopag w Grecji to wiemy, zaczerpnąłem z Wikipedii -
Areopag (gr. ὁ Ἄρειος πάγος ho Areios pagos - "wzgórze Aresa") – w starożytnych Atenach najwyższa rada złożona z byłych archontów. Nazwa rady pochodzi od miejsca obrad – wzgórza Aresa, które poświęcone było bogu wojny i Eryniom, ich świątynia u stóp wzgórza była azylem dla zabójców. Nie jest znany dokładny czas powstania rady areopagu.

Powstały Nowy Areopag rusza z dniem 1 maja 2011 roku. Czas pokarze, czym będzie.

Zwany w skrócie WANE
został powołany do istnienia przez J.E. Ks. Bp Jerzego Mazura w uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP, tj. dnia 8 grudnia 2010r.. Wigierski Areopag Nowej Ewangelizacji jest nową jednostką organizacyjną funkcjonującą w strukturach Diecezji Ełckiej i działa na podstawie przepisów prawa kanonicznego i Ustawy z dnia 17 maja 1989 r. O stosunku Państwa do Kościoła ( Dz. U. 1989, Nr 29) oraz zatwierdzonego przez Biskupa Ełckiego Statutu WANE. Siedzibą WANE jest Pokamedulski Klasztor w Wigrach.
Celami WIGIERSKIEGO AREOPAGU NOWEJ EWANGELIZACJI są:
1. Dzieła apostolatu i nowej ewangelizacji, pobożności oraz miłości duchowej i miłości miłosiernej.
2. Ukazywanie dziedzictwa Papieża Jana Pawła II.
3. Ochrona zabytkowego pokamedulskiego zespołu klasztornego w Wigrach, jego prawidłowa eksploatacja oraz ochrona otaczającego środowiska przyrodniczego.
4. Podtrzymywanie tradycji narodowej, ochrona kultury i dziedzictwa narodowego, pielęgnowanie polskości oraz rozwój świadomości narodowej, europejskiej, obywatelskiej i kulturowej.

Boruta

Zaniechane Melodie ? spotkanie pierwsze ?

miejsce spotkania SEJNY obecnie - Sejneńska Spółdzielnia Jazzowa - niedawno Papuciarnia bardzo dawno Jesziwa.

Zaprasza Stowarzyszenie Krusznia z Krasnopola i Ośrodek "Pogranicze - sztuk, kultur, narodów" w Sejnach.

premiera filmu Zaniechane Melodie - reżyseria Kuba Pietrzak.

dukumentacja filmowa projektu "Oj wiosna ty wiosna - zaniechane melodie"


czas piątek 30 października 2009

godz. 18.00, Wstęp wolny




po filmie potańcówka (Papuciówka) - rekonstrukcja zabawy wiejskiej z udziałem obecnych.
gra "Kapela w Składzie..." - muzyka wirowa

o festiwalu o filmie

IV Festiwal Oj Wiosna Ty Wiosna odbył się w Sejnach i Wigrach w dniach 28-31 Maja 2009. W trakcie zajęć warsztatowych przeprowadzonych w Wigrach główny nacisk położony był na żywy przekaz umiejętności muzycznych – gry na instrumentach, śpiewu oraz tańca. Zajęcia prowadzili muzykanci-mistrzowie z suwalszczyzny: Józef Murawski z Szypliszk– spiewak, znawca pieśni i tańców z pogranicza polsko-litewskiego, Mieczysław Pachutko z Zaleskich – skrzypek, śpiewak, wykonujący pieśni wędrownych śpiewaków oraz najstarszy skrzypek suwalszczyzny, skarbnica tanecznych melodii regionu - Franiszek Racis z Jasionowa.

Ponadto do udziału w festiwalu zaprosiliśmy artystów z innych regionów Polski - Zbigniewa i Krzysztofa Butrynów z Janowa Lubelskiego, rekonstruktorów suki biłgorajskiej, założycieli szkoły gry na tym instrumencie. Naukę trójmiarowych tańców polski centralnej – mazurków i oberków – poprowadził skrzypek Jan Gaca Przystałowic Małych, harmonista Czesław Pańczak oraz bębnista Józef Pańczak. Reprezentantami Podlasia byli skrzypkowie: Zdzisław Radzikowski z Wieski nad Bugiem i Zdzisław Marczuk z Zakalinek oraz Adolf Żukowski z Łubina-Rudołty, grający na harmonii pedałowej.

Organizatorem i pomysłodawcą imprezy jest Stowarzyszenie Krusznia z Krasnopola




o Kubie Pietrzaku

Kuba Pietrzak - operator-samouk, realizator i montażysta obrazu,
muzykant-amator. Nie ukończył żadnej szkoły filmowej, bo do żadnej się
nie zakwalifikował. Operatorskiego sznytu nabrał współpracując z
niezależnymi studiami produkcji telewizyjno-filmowej w Warszawie. Z
kamerą zaprzyjaźnił się w wieku 12 lat i od tamtej pory uporczywie
rejestrował wszystko co nie uciekało zbyt szybko i zbyt daleko.
Muzykanci oraz tradycyjni grajkowie okazują mu wiele cierpliwości,
dzięki czemu powstało kilka form filmowych bardziej lub mniej
związanych z muzyką ludową.
Filmy o tematyce etnograficznej realizował wspólnie z Agnieszką
Jackowiak. W ramach tej współpracy powstała ludowa opowieść o tkactwie
południowego Mazowsza oraz dokument o siedemnastowiecznym foluszu z
Orawy. Oba filmy powstały przy wsparciu finansowym Ministra Kultury i
Dziedzictwa Narodowego. Autor kilku filmów dokumentalnych oraz
programów telewizyjnych emitowanych na antenie TVN Turbo oraz TVN
Warszawa. Realizator cyklu hobbystycznego o tematyce motoryzacyjnej -
"Legendy PRL-u"
W chwili obecnej realizuje zdjęcia do filmu dokumentalnego pt.:
"Franciszka Racisa Recepta na Życie"

 

Bryzgiel

"Bryzgiel jest wsią w której następuje ciągła wymiana mieszkańców. Co pewien czas któryś z właścicieli pozbywa się swego gospodarstwa, w którego miejscu wznoszona jest nowa dacza bogatego mieszczucha. Niektóre z nich wyglądają jak projekty wymyślone przez naćpanego architekta, któremu wydawało się, że pracuje dla Disneylandu. Zatwierdzić takie obce tutejszemu budownictwu maszkary musieli ślepi lub czymś zaślepieni urzędnicy. Swoją drogą zabudowa Bryzgla nie urzeka."

Znalezione na http://bryzg.pl
Strona prowadzona przez mieszkańca Bryzgla - Pana Stanisława Przełomskiego

Hydronimy suwalskie - Ślepe

Jeziorka Ślepe mają jedną wspólną cechę – nie posiadają one ani widocznego dopływu, ani widocznego odpływu. Przepływ wody odbywa się pod ziemią. Odpływ niekiedy uwidacznia się dopiero w pewnej odległości od jeziora. Typowym przykładem pod tym względem jest „kontekst terenowy i hydrograficzny” jeziorka Ślepe koło Kurianek. Woda jeziorka Ślepe (widne) i blisko leżącego bagna Ślepe biegnie podziemnym nurtem do znajdującego się, w pobliżu miejsca, zwanego Dziarenko. Tu woda wytryskuje spod ziemi i płynie dalej wąskim strumykiem Opary, przez wąwóz Studzieniec do jeziora Jałowe.

Knut Olaf Falk "Z przeszłości i teraźniejszości wód wigierskich - obrazy z życia rybaków wigierskich."

fotografie: Jezioro Jałowe © Piotr Fiedorowicz

Albert Koncewicz - rybak

"Z życia rybaków wigierskich. Wyciągi rozmów z zawodnikiem Albertem Koncewiczem"

"Wśród zawodników wigierskich w trzydziestych latach wyróżniał się zdecydowanie Albert Koncewicz ze wsi Zakąty. Spotkałem go po raz pierwszy w lipcu 1936 r.

*** Zawodnikiem nazywa się na Suwalszczyźnie rybak, który kieruje bezpośrednio pracą przy niewodzie. Zawodnicy posiadają z reguły wielką wiedzę fachową..."

spisane przez prof. Knuta Olafa Falka

Krajobraz Marzenie - dedukuje

O krajobraz wiejski zgodny z zasadami ładu i estetyki zabiegano od dawien dawna. Budowano i projektowano, zastanawiano i pisano. Książki powstawały jak marzenie w jednej z nich czytamy - "Dobre tradycje zaginęły i wiele czasu i pracy potrzeba, by drogą ewolucyji dawne piękno wskrzesić." Tak pisał Józef Gałęzowski w 1916 roku, w książce pod tytułem, Odbudowa polskiego miasteczka. Zmieniając otoczenie bez poszanowania tradycji i dorobku przeszłych pokoleń tracimy własną historię i pamięć oraz kontakt bezpośredni z dziedzictwem kulturowym ZAPISANYM w NIM.